Artikel Bornse Courant

logobcOnlangs werd eigenaresse Bernadet Wieffer geïnterviewd door de Bornse Courant. Onderstaand interview stond in de editie van 19 maart 2015 en is geschreven door Truus Spit.

  • Zomaar een dorpsgenoot Vandaag:Bernadet Wieffer – Mittendorff

    Bernadet Wieffer is een vrouw met power. Niet alleen in fysieke zin, maar meer nog door haar overtuiging, haar idealen, haar levenswijze en haar daadkracht. Haar leven verloopt niet zonder zorgen. Het leven tekent haar. Bernadet kleurt het in. Bernadet groeit op op een boerderij in het landelijke Tubbergen als negende kind in een warm R.K. gezin van 10 kinderen. “Ik heb een gezellige, gelukkige jeugd gehad” laat ze weten. Ondanks dat iedereen zijn steentje bijdraagt bij alle werkzaamheden wordt ook aandacht besteed aan creativiteit en aan muzikale ontwikkeling. Bernadet krijgt pianoles en vindt het heerlijk zich hierin uit te leven. Op 9-jarige leeftijd krijgt ze een aandoening aan haar heup, wat veel ziekenhuisopnames tot gevolg heeft. Tot aan haar bovenlichaam ligt ze in het gips. Het ziet er naar uit dat ze niet meer zal kunnen sporten. Maar dan toont Bernadet haar vechtlust en gaat ze op 13-jarige leeftijd basketbal spelen. Ze speelt niet alleen in de eredivisie, maar wordt zelfs geselecteerd voor het Nederlands jeugdteam. Op Sicilië doet ze mee met de Europese kampioenschappen. Na de Mavo en de Havo te hebben doorlopen kiest ze voor een opleiding als Z-verpleegkundige op de Losserhof. Het werk past bij haar en haar werkhouding valt op. Al snel na haar opleiding wordt ze groepshoofd van jonge mensen met ernstige gedragsstoornissen. Een managementopleiding schoolt haar daarbij. Daar valt haar op dat de bewoners werk verrichten met weinig uitdaging en afwisseling. Ze maakt een plan en stelt een programma op voor scholing en vorming van de bewoners waarbij ze zich leren te concentreren en zich creatief te uiten. Ze ziet dat ze meer plezier hebben in hun werk en dat hun gevoel voor eigenwaarde toeneemt. In die tijd leert ze Rob kennen tijdens het uitgaan bij Trio in Oldenzaal. Na enkele jaren trouwen ze en krijgen vijf kinderen: drie meisjes Marre, Romy en Imke en twee jongens: Stijn en Hidde. Na de geboorte van haar derde kind besluit Bernadet om zich volledig aan haar gezin te wijden. Niettemin stelt ze zich actief op als lid van de Ouderraad op ’t Iemnschelf en bij activiteiten verleent ze haar medewerking. Als in 1993 hun zoon Stijn wordt geboren met het syndroom van Down is hij zeer welkom binnen het gezin Wieffer. Bernadet wordt contactpersoon van Stichting Downsyndroom Twente en geeft voorlichting aan ouders met een Downkindje om hen wegwijs te maken in de wereld van de Downpoli en de consultatiebureaus. Als het jongste kind naar de basisschool gaat volgt Bernadet een opleiding tot medisch secretaresse. Ze krijgt een baan als secretaresse op de afdeling Urologie in het ziekenhuis te Hengelo. Twaalf jaar lang vervult ze deze functie met veel plezier. Dan wordt in april 2003 bij dochter Marre een tumor ontdekt in de hersenstam die niet te opereren is. Als Marre van haar ouders een wens mag doen kiest ze ervoor wat te kunnen betekenen voor kinderen in Afrika. Er wordt een actie op touw gezet, waarvan de gevolgen enorm zijn. Veel scholen, kerken, verpleegtehuizen en particulieren voeren actie en zamelen geld en speelgoed in. Samen met Stichting Kinderhulp Rwanda worden mooie projecten gerealiseerd voor kinderen, waaronder een tehuis voor gehandicapte kinderen, een internaat voor dove meisjes, een boerderij voor een weeshuis, speeltoestellen enz. Samen met haar ouders en haar twee zussen brengt Marre een bezoek aan Rwanda. Enkele weken na thuiskomst overlijdt Marre. Haar uitvaartdienst vindt plaats in het Openluchttheater van Hertme. Het gezin Wieffer rouwt en beleeft een moeilijke tijd. Als aan Bernadet in 2004 gevraagd wordt om een bestuursfunctie te bekleden bij het Openluchttheater kan ze hier alleen maar positief op reageren. “Het Openluchttheater heeft altijd een speciale plek ingenomen bij activiteiten van ons gezin”. De hoogtepunten van deze functie zijn onbetwistbaar de opvoeringen van de Passiespelen, van welke werkgroep Bernadet de voorzitter is.

  • Bernadet Wieffer

    Bernadet te midden van haar medewerkers in De Ster

    Toch blijft er altijd de behoefte sluimeren om dagbesteding te geven aan mensen met een beperking. Bernadet wil deze mensen graag maatwerk bieden met aandacht voor elk individu, kleinschalig dus. Stijn speelt in deze wens en overweging een grote rol want ook hem wil ze graag een zinvolle dagbesteding bieden. Ze begint in het oude gebouw van scouting St. Martina maar ziet meer mogelijkheden in het pand van ‘de Ster’ aan de Marktstraat. Ze zegt haar baan op en start in september 2014 het dagactiviteitencentrum met atelier, winkel en horecabestemming. Haar zus assisteert haar evenals diverse vrijwilligers. “Er werken allemaal jong volwassenen, een prachtige doelgroep met veel mogelijkheden. Ik wil bij de medewerkers graag alles eruit halen wat erin zit, op welk niveau dan ook, rekening houdend met hun gedrag en beperkingen. Het is belangrijk dat ze volwaardig deel uitmaken van de maatschappij” laat ze begeesterd weten. Tot heden is ze erg tevreden over het resultaat; het draait boven verwachting. Gasten zijn van maandag tot en met zaterdag welkom in De Ster, waar in het gezellige cafe de koffie met heerlijk zelfgemaakt appelgebak het proberen meer dan waard is. Daarnaast is er een gezellig winkeltje alwaar naast zelfgemaakte kunst en cadeau’s ook ingekochte artikelen verkocht worden. Het zou te ver voeren om aan alle activiteiten waarvan Bernadet initiatiefnemer is of waaraan ze heeft deelgenomen uitgebreid aandacht te besteden. Niettemin mag nog wel vermeld worden dat ze in Hengelo initiatief nam voor het opzetten van G-Hockey. Ook gaf ze samen met andere ouderparen de impuls voor het G-dansen bij de Bokdams en omdat Stijn en leeftijdgenoten ook wel eens lekker uit willen gaan organiseert ze, samen met 3 ouderparen en vele vrijwilligers, vier keer per jaar een G-disco voor mensen met een beperking bij Bruins in Saasveld. De behoefte aan dit uitgaan was kennelijk zo groot dat er per G-disco rond de 230 personen vanuit de verre omgeving op afkomen. Dat Bernadet ook andere uitdagingen niet uit de weg gaat blijkt als ze in 2006 deelneemt aan expeditie Robinson van RTL 5, waarvoor ze met een gezelschap van 8 Nederlandse dames en 8 Belgische heren 48 dagen op een onbewoond eiland in Panama verblijft. Aan het eind is ze, samen met een Belgische voetballer, als laatste van het gezelschap over. “Veel mensen hadden last van heimwee” zegt ze “maar ik werd erg gesterkt doordat ik mij niet alleen voelde”. “Marre droeg ik immers bij me”. Het was een heel bijzondere belevenis” besluit Bernadet haar verhaal. TSp.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *